Dat past toch helemaal niet bij jou, zo’n burn-out? (1)

Op zondag ging het licht uit. Ik was eenentwintig. ’s Middags was ik nietsvermoedend even op bed gaan liggen. Gewoon om mijn hoofd leeg te maken. Ik kwam mijn bed niet meer uit. Waar het precies misging, weet ik nog steeds niet. Maar ergens die middag gaf mijn lijf aan dat het genoeg was. Ik kon aan niemand uitleggen wat er gebeurde. Ik wist het zelf niet eens. Het leek alsof alle energie uit me was gezogen. Ik was moe, zo vreselijk moe. 

Wekenlang heb ik op bed gelegen. Ik at nauwelijks en deed niets anders dan huilen. Ik begreep het niet. Ik zou toch in de kracht van mijn leven moeten zijn? Waarom was ik dan alleen maar moe? Ik had helemaal geen tijd om moe te zijn. Ik moest afstuderen, een baan zoeken, mijn sociale contacten onderhouden… Mijn dagboeken stonden vol dromen en doelen voor de komende vijf jaren. Hoe kon ik die in vredesnaam behalen als ik mijn bed niet eens kon uitkomen?

Het heeft jaren geduurd voordat het licht weer aanging. Ik was toen al heel wat nutteloze doktersbezoekjes verder. Geen enkele arts heeft ooit kunnen vinden waar mijn klachten vandaan kwamen. En zelf weigerde ik te geloven dat de oorzaak bij mezelf lag. Mijn leven lang had ik immers mijn best gedaan om sterk en zelfverzekerd over te komen. Het was dus onmogelijk dat ik door zo’n zwakke modeziekte geveld zou zijn. Een burn-out? Welnee, ik niet.

Gek genoeg leek mijn omgeving dat te bevestigen. “Jij bent toch veel te nuchter voor een burn-out?” Heel eerlijk? Zo nuchter ben ik helemaal niet, maar ik heb wel lang gedaan alsof. Als een volleerde actrice ben ik mijn leven gaan inrichten naar de formules die anderen over me uitspraken. Vonden mijn naasten dat ik dapper was? Dan deed ik extra mijn best op dapper te zijn. Dachten mijn docenten dat ik het ver zou schoppen? Dan werkte ik nog harder om het daadwerkelijk ver te schoppen. Gingen mijn vrienden ervan uit dat ik het initiatief wel nam? Dan nam ik het initiatief.

Dat ik de lat daarmee voor mezelf wel erg hoog legde, ontdekte ik pas toen het al te laat was. Het was de angst om andere mensen teleur te stellen die me uiteindelijk nekte. Door die angst beet ik me vast in een studie die niet bij me paste. Door die angst stopte ik mijn emoties en nare herinneringen diep weg, zodat men niet zou ontdekken dat ik helemaal niet zo nuchter en dapper was. Door die angst leurde ik te lang aan vriendschappen die op sterven na dood waren. Door die angst zei ik ja tegen alles wat op mijn pad kwam. Door die angst pleaste ik misschien mijn omgeving, maar liep ik mezelf hopeloos voorbij.

Inmiddels ben ik ruim zes jaar en een heleboel levenswijsheid verder. Ik schaam me niet meer als ik vertel dat ik een burn-out heb gehad. Ik schaam me zelfs niet om te zeggen dat ik er nog steeds niet helemaal overheen ben. Ik heb nog steeds niet de energie die ik graag had willen hebben en vraag me zelfs af of ik die ooit weer helemaal terug ga krijgen. Maar het geeft niet. De jaren die achter me liggen hebben me niet per se nuchterder gemaakt, maar wel veel stoerder en zelfverzekerder. Ik hoef maar een blik op mijn cv te werpen om te zien dat ik bijna alle vijfjarendoelen uit mijn dagboeken heb gehaald! Hoe ik dat voor elkaar heb gekregen? Stay tuned!

(Dit is mijn eerste blog uit een drieluik over mijn ervaringen met een burn-out.)

Een gedachte over “Dat past toch helemaal niet bij jou, zo’n burn-out? (1)

  1. Monique Belier zegt:

    Pfffff … zo herkenbaar! Ik zit zelf sinds mei thuis vanwege een burn-out. Na 17 jaar mijn eigen bedrijf gerund te hebben, ging bij mij ook het licht uit. Zo ineens was het op. Ik kon niet meer. Ook altijd maar doen, of meer doen dan anderen van je verwachten. Nu ik thuis zit en tijd heb om na te denken zie ik pas in hoe ik mezelf al die tijd voor de gek heb gehouden. Ik schrijf er ook over op mijn blog. Misschien vind je het leuk om een keer een kijkje te nemen 🙂 http://www.imagesoflife.nl Groetjes Monique

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s