Heimwee

Mijn buurvrouw woont al bijna haar hele leven op dezelfde plek. Ze is een paar huizen verderop geboren, in dezelfde straat. Twee keer heeft ze het ergens anders in de stad geprobeerd. Op plekken waar de huizenmarkt nu uit zijn voegen barst. Waar gemiddeld vijftig kijkers per huis komen. Maar ze kon er niet aarden, de heimwee was te groot.

Ik smul van zulke verhalen, maar zelf kan ik me er niks bij voorstellen. Ik heb in twee verschillende landen gewoond, in vijf verschillende woonplaatsen en in acht verschillende huizen. En hoe erg ik het ergens ook naar mijn zin heb, na een tijdje begint het altijd te knagen. Dan wil ik weg, op zoek naar iets nieuws. Het avontuur achterna.

Toch ben ik al wel mijn hele leven op zoek naar dat ‘thuisgevoel’. Naar een plek waar ik binnenkom en denk: hier hoor ik. Ik hoopte dat mijn nieuwe woonplaats die plek zou zijn. Mijn nieuwe thuis. Maar eigenlijk voelt het tot nu toe vooral alsof ik op vakantie ben. Mijn huis voelt als een vakantiehuisje. Mijn tuin voelt als een stadspark. En als ik ’s ochtends de gordijnen opentrek, denk ik nog altijd even dat ik op de Wadden ben.

Misschien is dat wel wat mijn huis thuis maakt. Dat ik niet meer de noodzaak voel om de hele wereld te zien, omdat ik in mijn eigen huis ook altijd op reis ben. Ik hoop maar dat dat gevoel een tijdje aanhoudt. Want anders… Ach, dan beproef ik mijn geluk weer elders op de wereld. Om vervolgens weer thuis te komen in mijn vakantiehuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s